Пекинг донесе стратешка одлука која ќе ја зголеми трговијата помеѓу Азија и Африка, воведувајќи целосно ослободување од царини за речиси сите производи увезени од африканските земји.
Овој потег има за цел да го трансформира африканскиот континент во клучен извозен партнер, истовремено зајакнувајќи го кинеското влијание во регионот преку ветување за економски просперитет и развој на локалните индустрии.
Со оваа мерка, Кина станува првата голема светска економија која ги отвора своите пазари на овој начин за најнеразвиените нации, нудејќи им шанса за директен пристап до милионскиот кинески пазар без дополнителни даночни оптоварувања.
Сепак, оваа „политика на отворени врати“ не важи за целиот континент, бидејќи само една држава остана надвор од овој голем економски договор. Есватини, малата монархија во Јужна Африка, е исклучена од бесцаринскиот режим поради нејзините долгогодишни дипломатски врски со Тајван, што Пекинг го смета за директно кршење на политиката на „Една Кина“.
Додека останатите 53 африкански нации веќе ги подготвуваат своите извозни стратегии за земјоделски производи и суровини, Есватини останува изолиран во овој трговски потфат
Економските аналитичари сметаат дека овој чекор ќе поттикне брза индустријализација на африканските земји, бидејќи нултите царини се однесуваат на широк спектар производи, од кафе и какао до преработени метали. Со елиминирање на трговските бариери, Кина не само што обезбедува стабилен прилив на ресурси за својата економија, туку и креира силна зависност на африканските пазари од Пекинг.
