Технолошкиот свет денес се соочува со земјотрес по веста дека Тим Кук официјално се повлекува од функцијата извршен директор на Apple. Човекот кој успеа да ја направи компанијата највреден бренд на планетата, кормилото му го предава на Џон Тернус, долгогодишниот инженерски гениј кој стои зад најпопуларните уреди на денешницата.
Тим Кук ќе остане запаметен како најуспешниот менаџер во историјата на Силиконската долина, успевајќи да ја зголеми пазарната вредност на Apple на нестварни 4 трилиони долари. Неговиот мандат беше фокусиран на оптимизација, доминација на услугите како Apple Music и iCloud, и лансирање на AirPods и Apple Watch кои станаа статусните симболи на модерната ера.
Сепак, под неговото раководство, Apple често беше критикуван дека стана „премногу внимателен“, чекајќи другите да згрешат пред да понуди своја верзија на веќе постоечки технологии. Кук изгради несовладлив бизнис систем, но многумина сметаат дека во тој процес се изгуби дел од романтичната желба за ризик по која беше познат Стив Џобс.
Новиот лидер на Apple, Џон Тернус, како досегашен прв човек на хардверскиот инженеринг, беше клучната фигура во создавањето на сопствените чипови на Apple кои ги направија компјутерите Mac повторно најбрзи во светот. Изборот на инженер наместо оперативец на врвот на компанијата сугерира дека Apple планира да престане да игра „на сигурно“.
Од Тернус се очекува конечно да ја отвори вратата за револуционерни концепти како што се првиот iPhone на преклоп, понапредни уреди за проширена реалност и радикално поинтелигентна вештачка интелигенција која ќе ги надмине сите моментални конкуренти.
Најголемиот предизвик за Тернус ќе биде да ја разбуди иновативноста без да ја загрози финансиската стабилност што ја остави Кук. Публиката веќе не е задоволна само со „малку подобра камера“ на секој нов модел, туку очекува уред што повторно ќе го промени начинот на кој живееме. Ако Тернус успее да го спои својот инженерски перфекционизам со храброста да се направи грешка во име на иновацијата, Apple би можел да влезе во својата втора „златна ера“.
